
जगात बहुदेक देशात
द्राक्षाचे उत्पन्न घेता येते. द्राक्षांचे वेल असतात. द्राक्षाला संस्कृतमध्ये
अंगूर, बंगालीत
बेदाने अथवा मनेका, गुजरातीमध्ये
धराख, फारसीमध्ये
अंगूर, इंग्रजीत
ग्रेप्स रॅजिन्स तर लॅटीनमध्ये विटिस विनिफेरा म्हटले जाते. द्राक्षामध्ये
ग्लूकोज आणि डेक्स्टड्ढोजच्या मात्रा भरपूर प्रमाणात आढळतात. त्यामुळे शरीरात
ऊर्जा उत्पन्न होत असते. द्राक्ष खाल्याने पचनशक्ती वाढते.
जगभरात द्राक्षाची आठ हजार जाती आढळतात. इंग्रजीत ग्रेप्स आणि
ग्रेप्स फ्रूट या दोन वेगवेगळ्या जाती आहेत. त्याला ग्रेप्स अंगूर म्हटले जाते.
परंतु ग्रेप्स फ्रूट संत्राच्या जातेचे फळ आहे. ग्रेप्स फ्रूट लाल, गुलाबी, निळे, जांभळे आणि पांढर्या रंगाचे
असतात. त्यात पॉली फेनोलिक फायटोकेमिकल आढळते. ते एंटी ऑक्सिडेंट आहे. व्हायरल
इंफेक्शनवर नियंत्रण मिळवण्यासाठी ग्रेप्स फ्रूट खूप लाभदायी असते.
दीड किलो द्राक्षापासून एक बाटली वाईन तयार केली जाते. ही वाईन सेवन
केल्याने भूख वाढते तसेच पचनशक्ती वाढते. शरीरिक थकवा दूर करून रक्त वाढीसाठी
फायदेशीर असते. द्राक्षाचा रस सेवन केल्याने मायग्रेनपासून आराम मिळतो. गडद
जांभळ्या रंगाचे द्राक्ष पोष्टिक असल्याचे मानले जाते.
द्राक्षात अनेक व्हिटामिन्स आढळतात. पहाटे द्राक्ष खाणे शरीरासाठी
लाभदायी असते. किडनी आणि ह्रदय विकारावर द्राक्ष औषधी उपाय आहेत. कोलेस्टड्ढॉल
नियंत्रित ठेवण्यासाठी ही द्राक्ष खाणे फायदेशीर असते.
द्राक्षात ८० टक्के पाणी असते. त्यामुळे शरीरातील पाण्याची मात्र
नियंत्रित ठेवते.
No comments:
Post a Comment